De onvoorwaardelijkheid van dieren

“All birds, even those of the same species are not alike, and it is the same with animals as with human beings. The reason Wakantanka does not make two birds, or two animals, or humans exactly alike is because each is placed here by Wakantanka to be an independent individuality and to rely on its self.”

– Shooter, Teton Sioux.

Documentaire over Anna Breytenbach en haar vermogen om te communiceren met dieren.

Wij mensen boven aan ‘de voedselketen’ beslissen deze aarde. Vergeten dat wij niet de enigen zijn die deze aarde bewonen. Onder ons ontelbaar veel leven. Leven dat leeft van leven, een oneindige cyclus van geven en nemen. Een constante dans van harmonie en balans. Wij mensen dansen met destructie en onwetendheid, stampen alles stuk. Bouwen snelwegen, stichten steden, buitenwijken, kappen oeroude bossen en bepalen. Bepalen voor al het leven. Bepalen blind en geketend onze ondergang. Bepalen dat de herten dood moeten omdat het er te veel zijn, zonder besef dat wij hen gevangen houden in kleine bosgebieden omgeven met wegen, chaos, steen en vuil. Dagelijkse rondes in supermarkten vol lijden. Kippen die op elkaar gedrukt en volgestopt met pillen drie dagen lijden om vervolgens in een supermarkt te eindigen in een schap onder plastic waar ‘beter leven’ op staat. Koeien die nooit het daglicht zien, varkens die nooit liefde krijgen, dieren die nooit leven, enkel geboren om te dienen als wegwerp. Geen dankbaarheid, geen respect, geen liefde, enkel een automatische handeling zonder aanwezigheid van bewustzijn. Wat niet geconsumeerd wordt eindigt in de vuilnisbak. Daar gaf een dier zijn leven voor. Dat is de energie in het gehakt dat op het vuur pruttelt, in de kip in de oven, in het shoarma onder de knoflooksaus. Afwezigheid van leven, van bewustzijn, afwezigheid van liefde.

 If you talk to the animals they will talk with you and you will know each other. If you do not talk to them you will not know them and what you do not know, you will fear. What one fears, one destroys.

– Chief Dan George, Tsleil-Waututh

Wij mensen zijn de verbinding met onszelf kwijt geraakt, met de aarde kwijt geraakt, de natuur, het leven en de dieren. Wij wanen ons intellectueel, maar leren geen wijsheid meer. Kijken neer op zogenaamd primitieve mensen die de wijsheid van het leven bewaken en bewaren. Toegankelijk voor een ieder in elk moment. Miskennen in onze onwetendheid niet alleen onszelf, maar daarmee ook de dieren en al het leven. Zien dieren, planten, vissen en bomen niet als gelijkwaardig, erkennen niet hun wijsheid, hun kracht, hun bestemming in deze wereld. Hun onvoorwaardelijke liefde. Ook voor ons. Ook al is de mens blind en maakt de mens alles stuk, zij zijn in staat onvoorwaardelijk van ons mensen te houden. Dragen geen wrok, houden hun hart open en vergeven, wetende dat wij een illusie leven. Geduldig wachtend tot wij weer willen en kunnen ‘zien’. En dat wij dan met hun mee kijken en zien hoe het leven terugkeert.

Wij mensen zijn verbonden met al het leven en dat is prachtig. We zijn opgebouwd uit dezelfde lichtenergie, hetzelfde bewustzijn als alles op deze aarde. De natuur is in elk moment toegankelijk voor ons; wij kunnen contact maken met de bomen, de planten, de zeeën en de dieren. Zij hebben geheimen en wijsheid te delen.

Maar bovendien heeft IEDER BEWUST WEZEN op deze aarde het RECHT OP EEN LEVEN IN VRIJHEID. Wanneer wij mensen de Natural Law breken door dieren te gebruiken, te doden en te eten roepen wij lijden op onszelf af vanuit het lijden dat wij hen toedoen. De Natural Law, ofwel wet van creatie, schrijft dat consequenties verbonden zijn aan acties. Niet vanuit een straf, naar vanuit het feit dat het recht op ervaring vrij staat zolang er geen sprake is van ‘diefstal’. Waarin diefstal gaat over het beroven van verschillende vormen van bezit. Zoals bezit van leven, vrijheid, rechten, veiligheid enzovoorts. Elk bewust wezen heeft onvoorwaardelijke waarde en daarmee recht op onvoorwaardelijke vrijheid, zolang daarmee een ander bewust wezen niet geschaad wordt. Hier is Karma op gebaseerd. Wanner wij kijken naar de hedendaagse manier van leven van ons mensen kunnen wij ons voorstellen dat de consequentie van deze manier van leven massaal lijden op ons afroept..

De documentaire van Anna Breytenbach laat de disconnectie tussen mens en dier duidelijk zien. Ze benoemt hoe de moderne mens lijdt aan een ‘separation sickness’. Via het nulpunt (kwantumveld) is zij in staat om in contact te komen met de dieren en met hen te communiceren, zoals zij ook met de elementen, planten, bomen, oceanen en al het leven kan communiceren. Dit gaat telepathisch, via het hart (gevoel) en een meditatieve staat van de hersenen kan het contact tot stand komen. Voor ieder mens is dit mogelijk, wij dragen allemaal deze vermogens in ons, wij zijn allemaal verbonden met al het leven.

Het meest aangrijpend in deze documentaire is het misbegrip in het contact tussen mens en dier. De miskenning van de dieren, dat zij niet gezien worden voor wie zij werkelijk zijn en alles wat zij te brengen hebben. Diep geroerd zegt Anna dat het moeilijk kan zijn om een menselijke brug te zijn tussen de dieren en haar soort; ‘I see both sides of that bridge and the pictures don’t match up with each other’. En hoe zij ook benoemt hoeveel invloed onze waarneming heeft, dat wij de dieren niet zien als ‘zielig’ en medelijden voelen, maar dat wij hun kracht erkennen en onvoorwaardelijke liefde voor hen voelen.

Hieronder nog een lezing van Anna waarin zij meer uitlegt over de manier waarop contact tot stand komt en het kwantumveld.

©Floor el Omari 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: