Hoofd en Hart

Hoofd

Mijn hoofd vindt overal iets van, de man in de supermarkt met een krat bier, de mondmaskers van de caissières, het rokje van de overbuurvrouw, de keuzes van de mensen en de sigaretten van mijn moeder. Mijn hoofd vindt het vervelend dat ik dat allemaal vind omdat het goed is om nergens iets van te vinden. Dus vindt mijn hoofd mij vervolgens slecht en veroordelend, bekrompen en schuldig. Dat hoofd van mij eist perfectie vanuit gebrek en heelheid vanuit destructie. Het verwacht wonderen terwijl het grootsheid afkeurt en vraagt om magie zonder zich te verwonderen over leven, over liefde, over verdriet, over vriendschap. Mijn hoofd strijd zoveel, voert eindeloze discussies met zichzelf over het leven, de mensen, de rol die ik vervul, of ik voldoe aan dit of dat of die persoon het wel goed met mij voor heeft of mijn intenties zuiver zijn en de trauma’s achter dit alles, al die trauma’s die zich laten gelden. De trauma’s die ten grondslag liggen aan alles wat mis is in de wereld, in mijn leven, mis is met mij of de ander. Alles onder een vergrootglas en wat is dan de diagnose? Terug te leiden naar de moeder, de vader, jouw schuld, mijn schuld, zijn schuld. Ik het slachtoffer, jij de dader, ik de dader, jij de aanklager. Mijn hoofd voert ellenlange redeneringen over de overtuigingen die passen bij de rol die het mij gegeven heeft en wat de voorwaarde is om mee te mogen doen, erbij te horen. Met gesloten hart en dichte ogen wil het hoofd volop leven zonder lijden, volop voelen zonder ongemak of pijn en volop weten zonder de moed om te zien. En vervolgens weer strijd, want je zou toch… Maar weer de woorden inslikken, weer het verdriet weglachen, ongemak de kamer uit praten, neurotisch kopen om leegte te vullen en ongevraagd advies geven tijdens het verlangen naar verbinding. Het hoofd denkt het hart te moeten omzeilen, denkt het te moeten vermijden uit angst. Dus past het strategieën toe om te verhullen en te bedekken, krampachtig dicht te houden, vast te zetten met labels als schaamte en schuld. Of vast te houden met labels als fijn en goed. Het hoofd wil geen enkel risico nemen en toch het leven afdwingen. In mijn hoofd spreken vele stemmen, soms spreekt de angst van mijn moeder, vaak overstemt de minderwaardigheid van mijn vader als een bulderend kritiek of denkt de maatschappij dwars door mij heen, de scholen die ik jaren bezocht heb, de vrienden, de popsterren, de politiek, alles in die klomp massa wat verdrongen, vergeten, verstoten of gewist is maar wel wil bepalen wie ik ben. Mijn hoofd denkt dat ik dat allemaal ben, al die stemmen, al die gezichten, al die pijn en al die angsten. Mijn hoofd vertelt constant wat het allemaal verkeerd doet, vergelijkt zichzelf met de mensen om mij heen, dreunt de teksten van liedjes op, begint ongecontroleerd stoeptegels te tellen, bomen of lantaarnpalen en trekt mij in elk moment naar straks, morgen of later. Het wil voorspellen en altijd een stap voor, een dag voor, een half leven voor, als je nu opgeeft wat je wenst, investeert, niet doet wat je verlangt dan later, later, later. Komt later wel, begin morgen wel. Mijn hoofd schreeuwt dwars door een mooie zonsondergang heen of praat een moment van diep contact kapot. Het wil wat dan ook niet in het nu, doodsbang voor de stilte die het nu brengt. Doodsbenauwd wat zich sluimerend zou kunnen tonen in die stilte, weggedrukt in onderbewustzijn, ondergedompeld in vergetelheid. Toch woon ik in dit hoofd en hoezeer het zichzelf soms in de weg zit wil ik dat hoofd graag behouden. Het helpt mij waar te nemen wat ik zie, voel, ruik, proef en ervaar. Het brengt mij van de ene naar de andere plek, vertaalt mijn verhalen op papier en vertaalt zo ontelbaar veel talen, de taal van het lichaam, het hart, de taal van cijfers, andere landen, andere werelden. Het hoofd mist alleen het inzicht dat het zachter kan, zachter en bescheidener zoals het hart is. Zodat zij samen en zodat al die stemmen en gezichten die door mijn hoofd heen schreeuwen, sissen of sluimeren steeds meer dempen en vervagen zonder oordeel, verwijt, belang of schuld. En als het dan stiller is mijn hoofd mijn hart kan spreken, mijn buik kan spreken en de oneindigheid van leven en liefde ontvangen en spreken kan.

Hart

Mijn hart kent jouw hart, kent de wind, de bomen, de zon, de aarde, alle bloemen, de vogels en de dieren. Mijn hart is jouw hart, mijn hart is de vochtige aarde na een regenbui, de wind die door de bladeren ritselt, de slak die haar slijm laat overal waar zij gaat en de vlieg die van uitwerpselen een feestmaal maakt. Mijn hart maakt geen onderscheid omdat zij onderscheid niet kent. Zij loopt over van de liefde die zij voelt voor alle mensen, alle dieren, al het leven. Zij zingt haar lied al luistert niemand, heeft eindeloos geduld en verwacht niets, nooit verwacht zij iets. Mijn hart stelt geen voorwaarden aan wie ik ben, wie de mensen zijn, hoe het leven is en hoe het leven zichzelf tot uiting brengt en ervaart. Zij vindt niets goed of slecht, prettig of vervelend, mooi of lelijk. Zij vindt de ene mens niet belangrijker dan de ander, omdat zij verbonden is met al het leven en daarom al het leven eert. Zij ontmoet de mens en het leven zonder verhaal, gedachte of geschiedenis. Open, vol verwondering over de schoonheid die schuilt in ogenschijnlijke leegte. Mijn hart huilt mee met de bomen die onder grof geweld en luid gebrul vernietigd worden terwijl het hele bos machteloos toekijkt, de kinderen die hun onschuld vergeten en heimelijk huilen, de mens die zijn waardigheid op een lepel verhit om de vergetelheid zijn aderen in te spuiten, de mens die van het lijden van de ander zijn beroep gemaakt heeft, de mensen die elkaar niet zien, blind voor zichzelf en de ander en de dieren, alle dieren die met honderden op elkaar gepropt wachten op de dood zonder ooit de zon of de wind te hebben ontmoet. Mijn hart huilt mee met al het leven dat lijdt, stagneert, zich geen uiting weet te geven. Leven stroomt zoals mijn hart stroomt. Gevoelens bruisen uit mijn hart zonder label of oordeel, spontaan komen zij tot uiting en vinden zij een vorm. Een terloopse aanraking, een lief woord, een traan, een lied of een bulderende lach. Mijn hart kent de mysteries van al het leven, de geheimen die de bijen zoemen en de vogels zingen, de eindeloze informatiestroom van het water dat leven geeft, leven brengt, leven samen laat komen en de verhalen die de sterren vertellen over verre werelden ook een thuis. Mijn hart is bescheiden, zij laat zich niet gelden, zij heeft niets te bewijzen of te verliezen. Zij fluistert zachtjes en als ik stil ben hoor ik haar. En dan klopt het, zoals zij mijn leven lang klopt. In haar ritme voel ik waar het uiteindelijk al die tijd om ging en zal gaan. Dat pijn niet het ergste is, dat in die pijn het leven schuilt. Mijn hart vreest geen verdriet, zelfs geen angst. Al wordt de stilte in mij en de stilte in de wereld luider, de wereld vaster met structuren, modellen, beperkingen en haast, haast, haast. Al is er geen tijd, geen contact, geen handen te schudden, geen knuffels uit te delen, geen glimlachende monden meer in de supermarkt. De oneindigheid van mijn hart kent geen enkele beperking en zij zingt al luistert niemand. Tussen de ruis door hoor ik haar en dan weet ik weer. Ik ben een mens en diep in mijn hart draag ik het onvoorwaardelijke mens zijn, draag ik jou, de wereld en word ik gedragen door al het leven. En al raast en haast de maatschappij voorbij en al spuwt het systeem dagelijks zijn waanzin mijn hart zingt onophoudelijk het leven en als ik niet gister, straks of morgen, maar nu de wind voel kietelen op mijn huid hoor ik haar en dan weet ik, wij zijn mensen en in ons dragen wij het onvoorwaardelijk mens zijn, de onvoorwaardelijke liefde en al het leven.

Deze afbeelding heeft een leeg alt-atribuut; de bestandsnaam is photo_2021-01-03_13-15-41.jpg

©Floor el Omari 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: